آخرین فیلم های منتشر شده در سایت تاینی موویز

گیل اسکات‌هرون، شاعر، موسیقی‌دان و فعال اجتماعی، از طریق مصاحبه‌های صریح و اجراهای زنده پرشور، به تامل درباره نژاد، سیاست، خلاقیت و تجربه زیسته سیاه‌پوستان می‌پردازد. این فیلم با تلفیق شعرخوانی، جاز، فانک و سول، هنرمندی را به تصویر می‌کشد که صدایش همچنان رسا و تاثیرگذار است.

بیش از ۲۰ شاعر معاصر آمریکای شمالی آثار خود را دکلمه کرده، می‌خوانند و اجرا می‌کنند. در ابتدای فیلم، چارلز بوکوفسکی درباره انرژی شاعران و یک شعر صحبت می‌کند. این شاعران که فرزندان معنوی والت ویتمن و چارلز اولسون محسوب می‌شوند، با لحنی وردگونه و خطابی، آثاری رادیکال و گاه آمیخته با تصاویر سیاسی معاصر خلق می‌کنند. از شاعران بلک مانتین و نسل بیت گرفته تا مینیمالیست‌هایی چون جان کیج و هنرمندانی نظیر تام ویتس، جنبه‌های مختلف شاعران را در قامت تروبادورهای مدرن به تصویر می‌کشند.

کشتار دسته‌جمعی یهودیان توسط رژیم نازی روایت می‌شود؛ همراه با هشداری مبنی بر اینکه یهودستیزی در حال افزایش است و وقایع هولوکاست ممکن است دوباره تکرار شوند. تاریخ فرهنگ یهودیان اروپا و وقایع قبل و حین هولوکاست از طریق فیلم‌های خبری، عکس‌ها و بخش‌های پویانمایی به تصویر کشیده شده است. در این مستند، سخنان قربانیان آن دوران قرائت شده و تصاویری از آزادسازی یک اردوگاه کار اجباری نمایش داده می‌شود.

در طول سال‌های ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۱، گروه «پلیس» به یک تور جهانی واقعی رفت که آن‌ها را از بیش از ده کشور عبور داد؛ از جمله بسیاری از کشورهایی که اکثر گروه‌های راک آن دوره به آن‌ها نمی‌رسیدند. این فیلم شامل بخش‌های برجسته این تور است که شامل توقف‌هایی در ژاپن، هنگ‌کنگ، هند، مصر، استرالیا و آمریکای لاتین می‌شود. ۱۶ آهنگ که به صورت زنده در طول تور ضبط شده‌اند در این فیلم نمایش داده می‌شوند؛ با این حال، این چیزی بیش از یک کنسرت ویدیویی راک است و شامل صحنه‌های طنزآمیز پشت صحنه است که گروه را در حال تجربه برخی از مناظر، آداب و رسوم و فرهنگ سرزمین‌هایی که طرفدارانشان خانه می‌نامند، نشان می‌دهد.

این مستند بلند، یک قرن چانه‌زنی دولت‌های فدرال و استانی متوالی را برای توافق بر سر فرمولی جهت بازگرداندن قانون اساسی کانادا از انگلستان به تصویر می‌کشد. فیلم بر سیاست‌بازی‌ها و لابی‌گری‌هایی تمرکز دارد که سرانجام به انتقال قانون اساسی در سال ۱۹۸۲ منجر شد. پنج نخست‌وزیر پیش از آنکه نخست‌وزیر پیر الیوت ترودو در اوایل دهه ۱۹۷۰ این چالش را بپذیرد، شکست خورده بودند. بازیگران اصلی این مستند ژان کرتین وزیر دادگستری فدرال، نخست‌وزیر ترودو، ۱۰ نخست‌وزیر استانی و جمعی از روزنامه‌نگاران، سیاستمداران، وکلای دادگستری و دیپلمات‌ها در هر دو سوی اقیانوس اطلس هستند.

این فیلم در ادامه قسمت اول، صحنه‌های کوتاهی از موضوعات مرتبط با مرگ را به تصویر می‌کشد. سردخانه‌ها، تصادفات و فعالیت‌های پلیس توسط تجهیزات تلویزیونی و دوربین‌های ویدئویی خانگی ضبط شده‌اند.

با الهام از نامه‌ای از فریدریش انگلس و روایتی در سال ۱۹۷۴ از دو نویسنده مبارز مارکسیست که توسط رژیم ناصر زندانی شده بودند، استروب و هویله این فیلم را در سال ۱۹۸۰ در فرانسه و مصر فیلم‌برداری کردند. آن‌ها به تاریخچه مبارزات دهقانی مصر و رهایی از استعمار غرب می‌پردازند و آن را به تنش‌های طبقاتی در فرانسه کمی قبل از انقلاب ۱۷۸۹ پیوند می‌دهند؛ با نقل‌قول‌هایی از متون انگلس و همچنین فیلم مستند پیشگامانه «خروج کارگران از کارخانه لومیر» (۱۸۹۵).

پرتره‌ای از گروه موسیقی پیشگام مراکشی «ناس الغیوان» که مجموعه‌ای از اجراهای زنده و پرشور آن‌ها را در تونس، مراکش و فرانسه، در خیابان‌های کازابلانکا و در گفتگوهای صمیمی به تصویر می‌کشد. این گروه که با آواز و سازهای سنتی داستان‌سرایی می‌کردند و پیوندهایی با تئاتر سیاسی داشتند، به لطف ترانه‌های عصیانگر و صدای کاملاً آکوستیک و بی‌نظیر خود که از ریتم‌های بربر، شعرخوانی ملحون و رقص‌های گناوه الهام گرفته بود، به یک پدیده محلی و شهرتی بین‌المللی تبدیل شدند.

مستندی درباره یک گروه طبل‌نوازی تایکو ژاپنی مستقر در جزیره دورافتاده سادو در ژاپن. این فیلم مرز بین تصاویر مستند واقعی از تمرینات و رژیم‌های ورزشی گروه و اجراهای صحنه‌ای از آثار موسیقی متنوع آن‌ها را کم‌رنگ می‌کند؛ اجراهایی با دکورهای طراحی‌شده توسط هنرمند تادانوری یوکو و موسیقی الکترونیک تجربی اضافی اثر توشی ایچیاناگی.

«ایستگاه‌های مرتفع» بینندگان را با یک صحنه هنری زیرزمینی آشنا می‌کند؛ هنری که منحصراً روی بدنه واگن‌های مترو و قطار دیده می‌شود. این فیلم که پرتره‌ای متحرک از نیویورک اواخر دهه ۷۰ است، از موسیقی متن اسطوره‌های جاز، چارلز مینگوس و آرتا فرانکلین بهره می‌برد.