آخرین فیلم های منتشر شده در سایت تاینی موویز

به گفته کارگردان، فیلمی درباره «استعمارگران از دیدگاه استعمارشدگان»؛ این فیلم مجموعه‌ای از رویدادهای غیرمرتبط را در سراسر اروپا و برزیل به تصویر می‌کشد و بر درک زندگی بشر به عنوان تجربه‌هایی شبیه به خلسه تاکید می‌کند و بدین ترتیب دیدگاهی از تاریخ بشر را به عنوان پیوندی از رفتارهای نمادین ارائه می‌دهد.

«علی در سرزمین عجایب» وضعیت کارگران مهاجر در پاریس دهه ۱۹۷۰ را آشکار می‌سازد. این اثر فریادی از سر خشم علیه استثمار و نژادپرستی است و بدون هیچ سازشی، نقش دولت فرانسه، رسانه‌ها، سرمایه‌داری و استعمار را در این سیستم سلطه که آسیب‌دیدگانش را در هم می‌کوبد، به چالش می‌کشد. در این جستار تجربی درباره وضعیت مهاجران الجزایری در فرانسه‌ی دوران ژیسکار دستان در اواسط دهه ۱۹۷۰، هر انتخاب زیبایی‌شناختی دارای یک انگیزه سیاسی دقیق و ملموس است و به شخصیتی تجسم و صدا می‌بخشد که در سینمای تجربی آن زمان کاملاً غایب بود: کارگر مهاجر. ابوده یکی از فرزندان مهاجرانی است که در فیلم دیده می‌شود و نه صرفاً یک فعال در خدمت یک هدف؛ به همین دلیل است که احساسات نهفته در ژست تجربی او، که آن را به صورت تماشاگر می‌کوبد، از وحشی‌گری حک‌شده در بدنش و از خشمی سیراب‌ناپذیر که در نگاهش خانه کرده، سرچشمه می‌گیرد.

پاریس چشم‌اندازی شهری، هیولایی و غیرانسانی است که در آن خودروها، اتوبوس‌ها، شلوغی جمعیت و سروصدای بی‌پایان دست به دست هم می‌دهند تا هرگونه فعالیت انسانیِ شایسته و ظریف را خفه کنند. مردم و گل‌ها تلاش می‌کنند در شهری زنده بمانند که به نظر می‌رسد هر لحظه آماده است تا از ترکیب بیش از حد داغ ترافیک و هیاهو منفجر شود.

شیندو در ۳۹ مصاحبه با بازیگران زن و مرد، نویسندگان، تهیه‌کنندگان و اعضای گروه تولید، همراه با بخش‌هایی از فیلم‌ها و تصاویر ثابت، به روایت زندگی و حرفه دوست و استاد خود، میزوگوچی، می‌پردازد.

مستندی زندگی‌نامه‌ای درباره کارگردان بلغاری‌تبار، زلاتان دودو (۱۹۰۳-۱۹۶۳).

موسیقی‌های آن دوران، بخش‌هایی از فیلم‌ها و تصاویر خبری در هم آمیخته شده‌اند تا کاوشی بصری در صنعت سرگرمی آمریکا در دوران رکود بزرگ را ارائه دهند.

یک مستند طنزآمیز که به پشت صحنه ساخت فیلم «آمارکورد» (۱۹۷۳) اثر فدریکو فلینی می‌رود.

مستندی که با استفاده از کتاب‌ها، نقاشی‌ها و فیلم‌های اولیه، به بررسی افسانه‌های خون‌آشام‌ها می‌پردازد.

نگاهی به سکس و پورنوگرافی در طول اعصار مختلف؛ از یونانیان باستانِ آزاداندیش تا ویکتوریایی‌های ریاکار و در نهایت دوران مدرن.

این مستند بلند محصول سال ۱۹۷۴، بینندگان را به درون کوبای فیدل کاسترو می‌برد. یک گروه فیلم‌سازی سه نفره امیدوارند که خود فیدل در فیلم آن‌ها بازی کند. این گروه غیرمعمول متشکل از جوزف اسمال‌وود نخست‌وزیر سابق نیوفاندلند، جف استرلینگ مالک رادیو و تلویزیون، و مایکل روبو کارگردان فیلم هیئت ملی فیلم کانادا (NFB) است. اتفاقاتی که در حین انتظار این گروه برای ستاره‌شان رخ می‌دهد، بخش زیادی از کوبای جدید و همچنین شخصیت این سه کانادایی را که تصمیم به فیلم‌برداری از این جزیره گرفته‌اند، نشان می‌دهد.