آخرین فیلم های منتشر شده در سایت تاینی موویز

نقل‌قولی از آریستوفان با این مضمون که «میل و جستجوی کل، عشق نامیده می‌شود»، پیش‌درآمدی بر نماهایی از بدن یک مرد و یک زن است که اغلب در نماهای بسیار نزدیک به تصویر کشیده می‌شوند. در پس‌زمینه، صدایی قطعاتی از ادبیات غیب‌گویی و نثری پرطمطراق را بازگو می‌کند. ما یک چشم، یک گوش، یک دهان، یک زبان، تکه‌هایی از مو، یک دست، نوک انگشتان دست و انگشتان پا را می‌بینیم. گاهی اوقات، کادر شامل بخش بزرگ‌تری از بدن می‌شود: یک سینه، یک پشت یا یک پستان. معمولاً دوربین ثابت است؛ گاهی اوقات نیز روی بدن حرکت می‌کند و در نمای نزدیک باقی می‌ماند. آن‌ها برای یک لحظه دست یکدیگر را می‌گیرند. بدن‌ها بدون لباس هستند؛ هیچ اندام تناسلی دیده نمی‌شود.

مستندی محصول سال ۱۹۴۳ با حضور اینگرید برگمن.

«مقدمه‌ای بر جنگ» نخستین فیلم از مجموعه فیلم‌های تبلیغاتی «چرا می‌جنگیم» ساخته فرانک کاپرا بود که به سفارش پنتاگون و جورج سی. مارشال تولید شد. این اثر برای متقاعد کردن سربازان آمریکایی درباره ضرورت مبارزه با نیروهای محور در طول جنگ جهانی دوم ساخته شد. این فیلم به بررسی تفاوت‌های میان کشورهای دموکراتیک و فاشیستی می‌پردازد.

یک فیلم تبلیغاتی نازی که برای ترویج یهودستیزی در میان مردم آلمان ساخته شد. در این فیلم، تصاویر تازه‌ضبط‌شده از محله‌های یهودی‌نشین در لهستان تازه اشغال‌شده با فیلم‌ها و عکس‌های قدیمی ترکیب شده است تا به این آیین تهمت زده شود و ادعاهای هیتلر مبنی بر اینکه پیروان آن در حال توطئه برای نابودی تمدن اروپایی هستند، پیش برده شود.

افسانه نیروی هوایی آلمان (لوفت‌وافه) در لهستان آغاز شد؛ نخستین قربانی جنگ برق‌آسای هیتلر. فیلم‌برداران جنگی این نبرد هوایی را به تصویر کشیدند و آماده‌سازی‌ها برای پرواز، حملات هوایی گسترده و ویرانی‌های هولناکی را که بر شهرها و ارتش لهستان وارد شد، نشان دادند.

این فیلم تبلیغاتی نازی‌ها، بازی‌های المپیک زمستانی ۱۹۳۶ را که در آلمان برگزار شد، پوشش می‌دهد.

پرتره‌ای شاعرانه از آمستردام و تغییر چهره آن در طول بارش باران.

کاپیتان ادوارد ای. سالزبری، کاوشگر و نویسنده میلیونر سرشناس که داستان‌های اکتشافی او از جزایر دریای جنوب اقیانوس آرام اغلب در اوایل قرن بیستم در مجله «نشنال جئوگرافیک» و سایر مجلات منتشر می‌شد، ۱۸ ماه را به کاوش در جزایر نیوهبرید گذراند؛ جایی که شکار سر و آدم‌خواری توسط برخی از بومیان آنجا تمرین می‌شد. تصاویر ضبط‌شده توسط کاپیتان ادوارد ای. سالزبری برای ساخت این فیلم در کنار هم قرار گرفتند. کاپیتان سالزبری توضیح داد که «گو» اصطلاح بومی برای عمل شکار سر بود و نام یکی از شکارچیان سر نبود.

اماک-باکیا (در زبان باسکی به معنای دست از سرم بردار) فیلمی محصول ۱۹۲۶ به کارگردانی من ری است. این اثر که با زیرعنوان «سینما-شعر» شناخته می‌شود، شامل تکنیک‌های بسیاری است که من ری در عکاسی ثابت خود (که بیشتر به خاطر آن شهرت دارد) استفاده می‌کرد، از جمله ری‌گراف، نوردهی دوگانه، فوکوس نرم و ویژگی‌های مبهم. این فیلم شامل مجسمه‌هایی از پابلو پیکاسو و برخی از اشیاء ریاضی من ری است که هم به صورت ثابت و هم متحرک با استفاده از تکنیک استاپ‌موشن به تصویر کشیده شده‌اند.

این فیلم که توسط شورای مسکو به عنوان یک مستند و فیلم اطلاع‌رسانی برای شهروندان مسکو پیش از انتخابات شهرداری سفارش داده شده بود، تابلویی از زندگی و دستاوردهای شوروی در دوره بازسازی پس از جنگ داخلی ۱۹۱۷-۱۹۲۱ است.