نیکو شاعری اثیری است که در فواصل میان صحنه‌های گفتگوی ژان پیر کالفون، بول اوژیه، لوران ترزیف و پدر گارل، موریس، پرسه می‌زند؛ گفتگوهایی که درباره موضوعات همیشگی این فیلمساز یعنی عشق، روانکاوی و ناکامی‌های مه ۶۸ جریان دارد.

گارل، جین سیبرگ را در بحبوحه مبارزه طولانی‌مدتش با بیماری روانی، الکل و مواد مخدر متقاعد کرد تا در این مستند صامت از زندگی روزمره‌اش بازی کند. فیلم بیشتر شامل نماهای نزدیک سیاه و سفید و تفکربرانگیز از سیبرگ و دوستانش است، در حالی که رنج‌ها و دنیای درونی او در چهره فوق‌العاده زیبایش نمایان می‌شود.

میراث این گروه راک نمادین را در اولین مستند بزرگی که داستان آن‌ها را روایت می‌کند، تجربه کنید. این تاریخچه شفاهی و چندبعدی که توسط تاد هینز و با روحیه آوانگارد همان دوران کارگردانی شده است، مصاحبه‌های اختصاصی را با تصاویر آرشیوی خیره‌کننده ترکیب می‌کند.