آخرین فیلم های منتشر شده در سایت تاینی موویز

ملوان زبل می‌نشیند تا یک کارتون بسازد. او نتیجه کار را به اولیو و برادرزاده‌هایش نشان می‌دهد: سناریویی از یک دوشیزه در بند بلا، با بازی خودش و اولیو، همراه با موسیقی زنده و جلوه‌های صوتی توسط خود ملوان زبل.

روز تولد ملوان زبل است و اولیو او را دعوت کرده و برایش کیک پخته است. ملوان زبل هم‌کشتی افسرده خود، شورتی، را دعوت می‌کند تا به آن‌ها بپیوندد.

دونالد داک برگه اعزام به خدمت خود را دریافت می‌کند و با عبور از کنار تمام پوسترهای تبلیغاتی جذاب ارتش، برای ثبت‌نام می‌رود. او ابتدا باید معاینه پزشکی را پشت سر بگذارد و با وجود داشتن پای صاف، قبول می‌شود. دونالد می‌خواهد پرواز کند، اما ابتدا باید دوره آموزشی گروهبان پیت را بگذراند. او با تمرینات صف‌آرایی نظامی مشکل جدی دارد و ایستادن به حالت خبردار بدون حرکت روی یک تپه مورچه، چالشی واقعی برای او می‌شود. در نهایت، دونالد سر از کار بی‌پایان در آشپزخانه درمی‌آورد.

برداشتی دیگر از داستان سه بچه خوک، این بار در قالب پروپاگاندای ضد آلمانی جنگ جهانی دوم (زمانی که آمریکا تازه وارد جنگ شده بود) با گرگی که شباهت آشکاری به هیتلر دارد.

سرباز داک یک نقاش استتار است. او یک توپ جنگی غول‌پیکر را با رنگ‌های بسیار تند نقاشی می‌کند، تا اینکه گروهبان پیت توضیح می‌دهد هدف این است که توپ دیده نشود. دونالد یک سطل رنگ نامرئی‌کننده آزمایشی پیدا می‌کند و توپ را ناپدید می‌کند. پیت از این کار راضی نیست و دونالد را به درون سطل رنگ پرت می‌کند و سپس او را تعقیب می‌کند تا اینکه به ژنرال برخورد می‌کنند. در حالی که پیت سعی دارد موضوع را توضیح دهد، دونالد با یک کاکتوس به او سقلمه می‌زند و سپس برای دزدیدن چند پای فرار می‌کند. در نهایت، پیت دیوانه می‌شود و شروع به پرتاب بی‌هدف نارنجک‌ها می‌کند و با ژنرال به دردسر بزرگ‌تری می‌افتد.

دونالد در یک پایگاه آموزشی هوایی در بخش خدمات آشپزخانه گیر افتاده است. گروهبان پیت ابتدا یک تپه بزرگ سیب‌زمینی برای پوست کندن به او می‌دهد و سپس چند تست از او می‌گیرد: چشم‌هایت را ببند و انگشتانت را به هم بزن، دم را روی نقاشی هواپیما بچسبان. او در نهایت به پرواز فرستاده می‌شود، اما تازه آنجا متوجه می‌شود که این یک پرش با چتر نجات است. در نهایت، دونالد و پیت هر دو بدون چتر نجات و همراه با یک بمب در حال سقوط آزاد قرار می‌گیرند.

وودی دارکوب یک کارگر اصطبل است. اصطبل‌ها درست در یک فرودگاه واقع شده‌اند و صدای غرش هواپیماها در آسمان، اشتیاق او را برای پرواز شعله‌ور می‌کند. دارکوب اعلام می‌کند: «من می‌خواهم مثل پرنده‌ها پرواز کنم!» اما تنها کاری که گروهبان بولداگ فرودگاه فکر می‌کند وودی از پس آن برمی‌آید، اصلاح کردن اسب‌ها با یک ماشین اصلاح الکتریکی است. با توجه به اینکه وودی به طور تصادفی دکمه‌های پیراهن گروهبان و یک نوار بلند از موهای چانه او را با ماشین اصلاح می‌زند، شاید گروهبان بیش از حد به او اعتماد کرده باشد. با این حال، وودی وقت خود را صرف خواندن کتاب «چگونه از صفر یک هواپیما را به پرواز درآوریم» می‌کند و در نهایت، مخفیانه سوار یک هواپیمای PU-2 می‌شود.

وودی با خوشحالی و دیوانه‌بازی در حال رانندگی در خیابان است که ماشینش خراب می‌شود. او سعی می‌کند از گرگی که در آن نزدیکی است برای تعمیر آن وام بگیرد. گرگ موافقت می‌کند که به وودی وام بدهد اما تاکید می‌کند که اگر ظرف سی روز پول را پس نگیرد، ماشین وودی را تصاحب خواهد کرد. همان‌طور که انتظار می‌رود، یک کارت عنوان به ما می‌گوید: «سی روز گذشت (و حافظه وودی هم پاک شد)». گرگ دم در خانه وودی ظاهر می‌شود تا اخطاریه را به او ابلاغ کند، اما دارکوب مکار تظاهر می‌کند که خانه نیست. گرگ سعی می‌کند با تغییر چهره به عنوان یک پیک که برای وودی کیک آورده او را به دام بیندازد، اما دارکوب کیک را به صورتش می‌کوبد و فریاد می‌زند: «من کیک پنیر دوست ندارم!» در نهایت، روباه مشتی به وودی می‌زند و فکر می‌کند که به او آسیب جدی رسانده است. او با دلسوزی موافقت می‌کند که وام را فراموش کند، اما وقتی وودی با یک ساعت کوکو «به هوش می‌آید» و می‌پرسد: «نظرت چیه روی این ساعت بهم وام بدی، دکتر؟» به شدت خشمگین می‌شود.

گاو نر از میان یک سوراخ کوچک تماشا می‌کند که ماتادور بزرگ، وودی دارکوب، در حال خودنمایی برای تماشاگران است. گاو که دیگر طاقتش تمام شده، به داخل میدان هجوم می‌آورد و چنان با شدت به وودی حمله می‌کند که استادیوم را به ویرانه تبدیل می‌کند. وودی که مثل همیشه از پس هر کاری برمی‌آید، خیلی زود شروع به فروختن همبرگر گاو به تماشاچیان می‌کند.

موشی که در کافه زووی خوابیده است، با صدای جعبه موسیقی خوابش آشفته می‌شود.