داستان به صورت سیاه و سفید، مانند یک خاطره آغاز می‌شود. کلاوس یک نظامی نازی است که به تازگی در ترور هیتلر ناکام مانده است. کلاوس در اوج ناامیدی، فرزندانش را به ضرب گلوله می‌کشد، سپس به همسر باردارش شلیک کرده و او را به شدت مجروح رها می‌کند. او در نهایت تلاش می‌کند خودکشی کند، اما در آخرین لحظه جرات چکاندن ماشه را ندارد و با موتور سیکلت فرار می‌کند و تصادف می‌کند... ماجرا در فرانسه ادامه می‌یابد. ژان کلود مرد جوان و خوش‌تیپی است که به خاطر نقص عضو در صورتش اعتماد به نفس پایینی دارد. ژان کلود با والدینش زندگی می‌کند؛ ژاک برژه، مردی مبتلا به فراموشی، گوشه‌گیر و شیفته هنر مصر، و کونسپسیون، زنی که او نیز گوشه‌گیر است و به گل‌های باغچه‌اش عشق می‌ورزد و ظاهراً از پارانویا رنج می‌برد.

پس از ناپدید شدن دو مدل از یک قایق، گروه نجات یک کشتی بادبانی قدیمی و خالی را پیدا می‌کنند که حامل تابوت‌های شوالیه‌های معبد است که سال‌ها پیش مرده‌اند. گروه نجات وارد کشتی می‌شوند و سپس متوجه می‌شوند قایق خودشان ناپدید شده است. بازماندگان تلاش می‌کنند با اندک دانشی که از این شوالیه‌های شبح‌وار دارند، با آن‌ها مبارزه کنند.

گروهی از مأموران خودخوانده و نقاب‌دار، تبهکاران را با طنابی که از موزه سیاه اسکاتلند یارد دزدیده‌اند به دار می‌آویزند.

داستانی افشاگرانه درباره سازمان مرموز نازی‌ها به نام «لبنسبورن» که هدف آن خدمت به اس‌اس در جهت پیشبرد سیاست‌های جمعیتی و بهداشت نژادی از طریق تولید سیستماتیک کودکان «دارای ارزش ژنتیکی بالا» بود. این فیلم یک دریافت‌کننده نشان صلیب شوالیه مخالف هیتلر را با مدارک جعلی به تصویر می‌کشد که شاهد و قربانی رویدادهای مرتبط در یکی از خانه‌های لبنسبورن می‌شود؛ جایی که ۳۰ دختر پرشور عضو اتحادیه دختران آلمان و تعدادی از اراذل اس‌اس و سربازان خط مقدم به تازگی به آنجا نقل مکان کرده‌اند تا «فرزندی به پیشوا هدیه دهند».