آخرین فیلم های منتشر شده در سایت تاینی موویز

سال ۱۹۴۲، در قلب شمال شرقی برزیل، دو مرد بسیار متفاوت در جاده با هم ملاقات می‌کنند: یوهان، یک فروشنده آسپرین که از خدمت اجباری در آلمان فراری است، و رانولفو، مردی روستایی از برزیل که به دنبال راهی برای فرار از خشکسالی است.

دیدی در یک کارخانه سنتی آب‌نبات‌سازی کار می‌کند که به دلیل رقابت با یک شرکت بزرگ که محصولاتش پر از طعم‌دهنده‌ها و رنگ‌های مصنوعی و خطرناک است، با مشکلات جدی روبرو شده است. او سعی می‌کند به بچه‌ها درباره این خطر هشدار دهد، اما آن‌ها حرفش را باور نمی‌کنند؛ بنابراین او برای پیدا کردن یک راه حل به قدیسان محبوب خود، سنت کازماس و سنت دامیان متوسل می‌شود. روز بعد، او به دو مرد فقیر پناه می‌دهد و آن‌ها در عوض به او چند آب‌نبات جادویی می‌دهند. دیدی پس از خوردن آن‌ها به یک بچه تبدیل می‌شود و دوباره سعی می‌کند با بچه‌های دیگر صحبت کند؛ بچه‌هایی که حالا او را جدی می‌گیرند، چرا که او هم یکی از خودشان شده است.

در قرن آینده و پس از پایان دنیا، سلسله گوی دائو کنترل قاره آسیا را در دست دارد. ژوآی و برادر کوچکترش میان دستگیر و برای بازپروری به «اردوگاه رفاه» فرستاده می‌شوند. آن‌ها به زودی متوجه می‌شوند که هدف این اردوگاه شستشوی مغزی مردم با تبلیغات حکومتی است. پنج سال بعد، با تغییر حکومت، آن‌ها دوباره آزاد می‌شوند. ژوآی عاشق شوئلان زیبا می‌شود و با هم او را به یک شهر صنعتی قدیمی و متروکه می‌برند. آن‌ها در یک آپارتمان رهاشده خانه‌ای برای خود دست‌وپا می‌کنند و تلاش می‌کنند تا لذت‌های کوچک زندگی را دوباره کشف کنند.

مایکل در یک شرط‌بندی باخته و موهایش را بلوند کرده است. این اتفاق به ظاهر بی‌اهمیت، باعث برخورد مستقیم او با سرنوشت می‌شود که در آن، او تنها در عرض ۲۴ ساعت از یک فرد بی‌نام‌ونشان به یک قهرمان و سپس به یک قانون‌شکن تبدیل می‌شود.

اقتباسی آزاد از اثر کلاسیک ماشادو د آسیس. راوی داستان مرد ثروتمند مرده‌ای است که از زندگی و زمانه‌اش می‌گوید و هر دو را به مسخره می‌گیرد.

ریو دو ژانیرو، ۱۸۸۶. یک ویولن گران‌بهای استرادیواریوس که به امپراتور دوم پدرو دوم هدیه داده شده بود، دزدیده می‌شود. از شرلوک هولمز و دکتر واتسون دعوت می‌شود تا این پرونده را حل کنند.

«پایان بی‌پایان» یک مستند بلند است که ناپدید شدن قریب‌الوقوع برخی از مشاغل و حرفه‌ها در برزیل را به تصویر می‌کشد. این فیلم که در ۱۰ ایالت برزیل فیلم‌برداری شده، کاوشی است در خلاقیت و ایستادگی انسان‌ها در مواجهه با تغییرات تکنولوژیک و فرهنگی.

در سال ۱۹۹۳، سم فولر، جیم جارموش را به سفری در ماتو گروسو برزیل می‌برد؛ در امتداد رودخانه آراگوایا به سمت روستای سانتا ایزابل دو مورو، جایی که ۴۰ سال قبل، زانوک فولر را برای پیدا کردن لوکیشن و نوشتن فیلم‌نامه‌ای درباره یک «تیگررو» (شکارچی پلنگ) فرستاده بود. سم امیدوار است افرادی را پیدا کند که او را به یاد می‌آورند و فیلمی را که در سال ۱۹۵۴ فیلم‌برداری کرده بود با خود می‌برد. او مانند ریپ ون وینکل است و در واقع، تغییرات زیادی در روستا رخ داده است؛ تلویزیون، ساعت و خانه‌های آجری وجود دارند. اما فرهنگ کاراجا نیز همچنان پابرجا است. او روستاییان را جمع می‌کند تا فیلم قدیمی خود را به آن‌ها نشان دهد و مردم دوستان و بستگان خود را شناسایی می‌کنند و از فولر برای اینکه لحظه‌ای آن‌ها را به زندگی بازگردانده است، تشکر می‌کنند.

در این مستند، کوتینیو به بررسی وضعیت اسفبار افرادی می‌پردازد که از زباله‌های شهرهای برزیل امرار معاش می‌کنند. این مردم زندگی خود را با زباله‌گردی در زباله‌دانی‌های عظیم شهری می‌گذرانند و به دنبال هر چیزی می‌گردند که بتوانند بفروشند یا بخورند.

زوج جوانی که به تازگی از هم جدا شده‌اند، در یک خانه مدرن با هم ملاقات می‌کنند و شروع به بحث درباره رابطه گذشته خود می‌کنند.