آخرین فیلم های منتشر شده در سایت تاینی موویز

داستان فیلم درباره "کلارا" بیوه ای 65 ساله و منتقد بازنشسته‌ی موسیقی در یک خانواده سنتی و پولدار برزیلی متولد شده است. او آخرین ساکن آکواریوس قدیمی است و ...

پینکی در حال فرار است. شب‌ها خیابان‌های خالی بوی آخرالزمان می‌دهند و به نظر می‌رسد شهر در آتش می‌سوزد. مواد مخدر در رگ‌ها و هوا می‌چرخند. او که خود را از چنگال یک فرقه به رهبری شخصی به نام «پدر» رها کرده و مصمم است سرنوشتش را به دست بگیرد، اکنون در یک کارگاه غیرقانونی تولید تی‌شرت، در میان رنگ‌ها، شعارها و پرس‌های حرارتی پنهان شده است. پینکی به دنبال نوری در انتهای تونل است، اما ارواح پشت سر او نفس می‌کشند. او برای نجات جانش می‌دود و کلمبیا در آتش می‌سوزد. اما کلمبیا زنده است.

داستان در سال ۱۸۸۸ اتفاق می‌افتد و روایتگر زندگی لنیتا است؛ زن جوانی تحصیل‌کرده که توسط پدرش بزرگ شده و وجود مردی را که در سطح فکری او باشد نادیده می‌گیرد. این فیلم درگیری‌های درونی این شخصیت و هنجارهای آن دوران را به تصویر می‌کشد.

داستان فیلم درباره "امادی" یک نوازنده از لاگوس نیجریه که عازم سائو پائولو برزیل می شود تا برادرش "ایکنا" که اخیراً تمام روابط خود را با خانواده اش را قطع کرده است را پیدا کند و ....

در این استندآپ کمدی پرانرژی، تیاگو ونتورا با زندگی در محله‌های فقیرنشین، سیاست و موضوعات دیگر شوخی می‌کند و توضیح می‌دهد که چرا دو صد گفته چون نیم کردار نیست.

کمدین برزیلی، آفونسو پادیلا، در این اجرای بسیار شخصی به سراغ خاستگاه ساده و بی‌آلایش خود می‌رود و داستان‌های خنده‌داری از دوران کودکی‌اش تعریف می‌کند.

وقتی کنی شارف در اوایل دهه ۱۹۸۰ وارد نیویورک شد، به سرعت با کیت هرینگ و ژان میشل باسکیا آشنا و دوست شد. در آنجا، در میان هیاهوی خلاقانه و پرشور محله‌های فقیرنشین پایین‌شهر، این سه نفر به زودی طرز فکر ما را درباره هنر، جهان و خودمان تغییر دادند. اما برخلاف هرینگ و باسکیا که هر دو در جوانی و به شکلی تراژیک درگذشتند، کنی در دوران تحولات سهمگین ایست ویلیج و همچنین ویرانی‌های ناشی از ایدز و رکود اقتصادی زنده ماند. «وقتی جهان‌ها با هم برخورد می‌کنند» درباره هنر شاد زیستن، با صدای بلند زندگی کردن با وجود تمام مشکلات، و درباره دیدگاه هنری خاص، رنگارنگ و خودساخته کنی شارف است.

رپر و فعال اجتماعی، امیسیدا، در میان صحنه‌هایی از کنسرت خود در تئاتر شهرداری سائو پائولو که ورود به آن معمولاً بسیار دشوار است، میراث غنی فرهنگ سیاه‌پوستان برزیل را گرامی می‌دارد.

در یک اتاق پذیرایی به رنگ ماهی سالمون، یک نویسنده ادبیات سادومازوخیستی که اکنون در دهه هفتاد زندگی خود است، داستان زندگی پرفرازونشیب و از نظر جنسی بی‌پرده خود را روایت می‌کند؛ یک‌بار با نام مستعارش و بار دیگر در قامت خودش. چه چیزی یک زندگی‌نامه واقعی را می‌سازد، واقعیت یا خیال؟

در یک آینده ویران‌شهر، دولت برزیل دستوری صادر می‌کند که شهروندان سیاه‌پوست را مجبور می‌کند به آفریقا مهاجرت کنند تا به اصالت خود بازگردند. دو پسرعمو که خود را در مرکز این وحشت می‌بینند، در آپارتمانی پناه می‌گیرند و در آنجا به بحث درباره مسائل اجتماعی و نژادی می‌پردازند و اشتیاق مشترکی برای تغییر کشور دارند.